Lilav is het bewijs dat een open sollicitatie kan leiden tot een plek bij een organisatie waar je je echt thuis voelt. Acht jaar geleden vluchtte ze zelf uit Syrië, op zoek naar veiligheid en een toekomstperspectief. “Tijdens de vlucht en het leven in een nieuw land begon ik na te denken over wie ik ben en wat ik wil.” Die zoektocht bracht haar bij de opleiding Social Work. Ze ondersteunde YOIN-jongeren en volgde daarna de module IAG-V waarin ze nu haar persoonlijke en professionele ervaring inzet bij de hulp aan gezinnen met een vluchtverhaal.
Lilav weet uit eigen ervaring waar jongeren en gezinnen doorheen zijn gegaan. “Je hebt je vertrouwde netwerk niet meer, je beheerst de taal nog niet en je kent de geschreven en ongeschreven regels van de samenleving niet. Alles wat je kende en iedereen die je liefhad, valt weg.” Die ervaring neemt ze dagelijks mee in haar werk. “In een vreemde omgeving zonder vangnet ben je eigenlijk figuurlijk blind. Door uitleg te geven, de situatie te versimpelen en jongeren en gezinnen te helpen zelfredzaam te worden, help je hen om weer overzicht te krijgen en het grotere geheel te zien.”
Samen bruggen bouwen
Samen met haar collega’s werkt Lilav aan het overbruggen van verschillen. “We maken de impact van vluchten en traumatische gebeurtenissen zichtbaar en laten zien hoe cultuurverschillen in de weg kunnen staan in de geboden hulp.” Dat maakt haar werk bijzonder dankbaar. “Echte verbinding ontstaat pas als je ruimte laat voor de ander om zichzelf te zijn.” Die ruimte wordt ook binnen YOIN zelf ervaren. “Collega’s komen uit alle windstreken en brengen diverse perspectieven mee. Door die verschillen te delen, werken we bewuster en zorgvuldiger samen met jongeren en gezinnen. Dat ik deel uitmaak van het diverse YOIN maakt me trots en nieuwsgierig naar andere invalshoeken.“
“We zetten het welzijn van jongeren en gezinnen centraal en kijken altijd naar wat wél kan”
Mensgerichte aanpak
Volgens Lilav kenmerkt YOIN zich door een warme en betrokken cultuur. Collega's staan voor elkaar klaar, er is vertrouwen en veel aandacht voor professionele én persoonlijke ontwikkeling. “Wat YOIN typeert, is de mensgerichte aanpak. Als ex-vluchteling doet dit mij persoonlijk veel goed en geeft het hoop in een tijd van toenemende polarisatie. We zetten het welzijn van jongeren en gezinnen centraal en kijken altijd naar wat wél kan, met oog voor hun veerkracht en zelfregie.”
Die mensgerichte werkwijze raakt ook aan Lilavs persoonlijke ontwikkeling. “Door mijn werk ben ik me nog bewuster geworden van de privileges die ik heb gehad.” Dat bewustzijn zet ze actief in. “Ik heb ooit zelf aan de andere kant van de tafel gezeten. Daarom weet ik hoe belangrijk rolmodellen en steunfiguren zijn, en hoe waardevol het is om cliënten een stem te geven.”
"Dat moment liet zien hoe belangrijk het is om er gewoon te zijn, zonder oordeel"
Een moment dat raakt
In haar werk zijn er veel momenten die bijblijven, maar één ervaring is haar in het bijzonder bijgebleven. “Het ging om een alleenstaande moeder met suïcidale gedachten, ontstaan na meerdere tegenslagen en traumatische vluchtervaringen. Ondanks onze verschillende culturele achtergronden en leeftijden bouwden we een sterke band op. Tijdens een gesprek brak zij in tranen uit en sprak open over haar gedachten. Dit gaf mij een dubbel gevoel: verantwoordelijkheid om haar zorgvuldig te ondersteunen, maar ook opluchting en blijdschap omdat zij zich gehoord voelde. Dat moment raakte me en liet zien hoe belangrijk het is om er gewoon te zijn, zonder oordeel.”
Een tweede thuis
Lilav is trots op hoe de visie van YOIN aansluit bij de belevingswereld en leefwereld van jongeren en gezinnen. Er wordt bewust geïnvesteerd in werkrelaties, vertrouwen en cultuur- en context-sensitief werken. “Wat YOIN extra bijzonder maakt, is het gebruik van ervaringsdeskundigheid als derde kennisbron, naast wetenschappelijke en professionele kennis. Jezelf als eigen instrument inzetten in de hulpverlening is, naar mijn ervaring, heel waardevol.” Voor Lilav voelt YOIN als meer dan een werkplek: “YOIN is als het ware een tweede thuis voor alleenstaande minderjarige vluchtelingen en een steunfiguur voor gezinnen met een vluchtverhaal.”